Aktivnosti socijalnih radnika u zdravstvu

BLOG

Socijalni rad Fakultet za medije i komunikacije

Aktivnosti socijalnih radnika u zdravstvu

Aktivnosti kojima se bave socijalni radnici u zdravstvenim ustanovama, se uglavnom odnose na učešće u prevenciji, lečenju i rehabilitaciji bolesti, uz naročito posvećivanje pažnje porodičnim, sredinskim, kulturološkim i drugim faktorima koji mogu imati ulogu u nastanku i razvoju nekih drugih pa čak i psihičkih poremećaja.1  Socijalni radnici su specijalizovani da obavljaju sve poslove vezane za partnerstvo sa ljudima koji koriste njihove usluge, kao i sa njihovim negovateljima, kako bi na zajednički način pronašli put ka ozdravljenju. Socijalni rad u zdravstvenim ustanovama može se podeliti na tri faze i to:

  • socijalni rad na prihvatu i adaptaciji bolesnika na bolničke uslove,
  • socijalni rad tokom lečenja u bolničkim uslovima i
  • socijalni rad pri otpustu pacijenta, kao i praćenje nakon otpusta.

Tokom lečenja na različitim nivoima zdravstvene zaštite primenjuju se metode kao što je rad sa pojedincem, porodicom, grupom i lokalnom zajednicom.

Edukovani socijalni radnik radi i sistemsku porodičnu terapiju. Poseban značaj u njihovom radu ogleda se u veštinama koje primenjuju u procesu oporavka i pomoći pacijentima, obolelim osobama, da se vrate u normalan životni tok, da ga vrate u njegovu prvobitno okruženje, porodicu, prijatelje.Aktivnosti koje sprovode socijalni radnici bilo timski ili pojedinačno posebno dolaze do izražaja na mestima gde dolazi do interakcije ljudi i njihovog okruženja. Osnova ili baza rada jesu principi ljudskih prava i socijalne pravde (IASSW i IFSW, 2001). Deluje isključivo u pravcu koji je usmeren ka svim onim intervencijama koje podrazumevaju podržavajuću, razvojnu, zaštitnu, preventivnu i/ili terapijsku svrhu.

Najčešće aktivnosti u kojima učestvuju socijalni radnici su:

Procenjivanje ili prikupljanje podataka o pacijentu i njegovom socijalnom okruženju sa ciljem sastavljanja socijalne anamneze, što je prema pokazateljima iz prakse najčešća aktivnost socijalnog radnika (Miković, 2007). Na osnovu ovih podataka određuju se tretmani koji se koriste sa ciljem da se pomogne pacijentu, klijentu, kako bi se shvatili problemi i isti rešili – to je takođe jedna od aktivnosti socijalnih radnika. Ovakvi poslovi rade se u okviru terapijskih tehnika. Svakako da se ovi tretmani i primena različitih intervencija odvijaju u ustanovama zdravstvene zaštite.

Istraživanje je jedna od najčešćih aktivnosti socijalnog radnika. Ovi poslovi se obavljaju u cilju sprečavanja poremećaja, do procene profesionalnih oblika intervencija i istraživanja učinka nedovoljno stručnih pomagača. Neki od socijalnih radnika deo svog radnog vremena provodi u edukaciji, odnosno podučavanju drugih osoba. Mentorstvo – rad sa studentima koji su prema nastavnom planu i programu obavezni provesti određeni broj sati na praksi u ustanovama u kojima je zastupljena delatnost socijalnog rada (Miković, 2007).

1 Tošanović Janković, D., Teme iz psihologije, socijalnog rada i defektologije. Preuzeto sa, http://www.lazalazarevic.rs/index.php/info-kutak, dana 24.11.2017. godine.

Milosavljević, M. (2007), Civilizacijski okviri obrazovanja u socijalnom radu, Socijalna misao, Vol.14, br.1, Beograd, str: 7-30